مرضیه احقاقی
🔹 تغییر در نسبت ارز ترجیحی تخصیصیافته به کالاهای اساسی، بار دیگر موضوع ارز را به صدر دغدغههای فعالان اقتصادی کشانده است. این در حالی است که مقامات دولتی تا خردادماه ۱۴۰۴ بر تداوم تأمین ارز ترجیحی برای این اقلام تاکید داشتند. اما بهنظر میرسد محدودیت منابع ارزی کشور و رشد تقاضا در بازار داخلی، باعث عقبنشینی دولت از مواضع پیشین شده است.
🔹 این تغییرات سیاستی، فارغ از درستی یا نادرستی آن، یک پیام روشن دارد: برنامهریزی برای فعالان صنعتی و تجاری کشور با اختلال جدی روبهروست. ناپایداری در تصمیمات ارزی و اقتصادی، نهتنها زنجیره تولید را با چالش مواجه میکند، بلکه توان برنامهریزی حتی کوتاهمدت را نیز از بنگاهها میگیرد.
🔹 در شرایطی که دولت هنوز به مداخله در بازار مصرف از طریق قیمتگذاری ادامه میدهد، کاهش تخصیص ارز ترجیحی، بدون تعریف ابزار حمایتی جایگزین، میتواند فشار مضاعفی بر طبقات آسیبپذیر وارد کند.
تناقض میان وعده و اجرا
🔸 از نخستین روزهای شروع بهکار دولت چهاردهم، وعدههایی درباره کاهش نرخهای متعدد ارز و حرکت بهسوی تکنرخی شدن مطرح شد. اما آنچه در عمل شاهد هستیم، تکرار همان الگوهای پیشین است. هرچند بخشهایی از این تناقض را میتوان به حساسیت شرایط سیاسی و اقتصادی کشور نسبت داد.
🔸 در بودجه ۱۴۰۴، نرخ ۳۸۵۰۰ تومانی برای کالاهای اساسی پیشنهاد شد، اما به دلیل مغایرت با برنامه هفتم توسعه و نگرانی از فشار بر معیشت خانوارها، این نرخ تأیید نشد. در نهایت، محمدرضا عارف، معاون اول رئیسجمهور، اعلام کرد که در سال ۱۴۰۴ ارز کالاهای اساسی همچنان با نرخ ۲۸۵۰۰ تومان تأمین میشود و میزان تخصیص نیز تغییر نخواهد کرد.
وعده ثبات در برابر واقعیت متغیر
با وجود وعدههای متعدد، تخصیص ارز ترجیحی دچار تغییر شده است. تکرار این تغییرات بدون پیشزمینه و اطلاعرسانی شفاف، امکان پیشبینی و تصمیمسازی را از تجار و تولیدکنندگان سلب کرده است.
از سوی دیگر، بسیاری از کالاهای مشمول ارز ترجیحی، تحت قیمتگذاری دستوری قرار دارند. کاهش حمایت ارزی در حالی اتفاق میافتد که قیمتها همچنان توسط دولت کنترل میشود. در این شرایط، فشار ناشی از کاهش حمایت، مستقیماً به تولیدکننده منتقل میشود.
ترکیب جدید ارز ترجیحی برای کالاهای اساسی:
در تیرماه ۱۴۰۴، فرمول تخصیص ارز ترجیحی به شرح زیر اصلاح شد:
-
روغن خام: ۶۰٪ ترجیحی، ۴۰٪ مبادلهای
-
پالم: ۵۰٪ ترجیحی، ۵۰٪ مبادلهای
-
دانههای روغنی: ۸۰٪ ترجیحی، ۲۰٪ مبادلهای
-
برنج: ۴۰٪ ترجیحی، ۶۰٪ مبادلهای
-
جو و ذرت: ۸۰٪ ترجیحی، ۲۰٪ مبادلهای
-
کنجاله: ۷۵٪ ترجیحی، ۲۵٪ مبادلهای
-
گندم: ۷۰٪ ترجیحی، ۳۰٪ مبادلهای
-
کود شیمیایی: ۸۰٪ ترجیحی، ۲۰٪ مبادلهای
تحلیل: کاهش تدریجی یا ناگهانی؟
محمدرضا عبداللهی، پژوهشگر اقتصادی، در گفتگو با «دنیای اقتصاد» عنوان کرد: کاهش تخصیص ارز ترجیحی، بیشتر بهدلیل محدودیت منابع ارزی است تا تغییر در نگاه سیاستی دولت. بهعبارت دیگر، دولت ناچار به مدیریت منابع موجود است، نه صرفاً تغییر رویکرد.
او معتقد است که با تخصیص ارز ارزان، تقاضا به شکل غیرعادی رشد کرده؛ از قاچاق گرفته تا تغییر الگوی مصرف خانوار. بنابراین، دولت برای مدیریت این فشار، ناچار است درصد حمایت ارزی را کاهش دهد یا کالاهایی را از سبد حمایت خارج کند.
عبداللهی تأکید دارد که اگرچه تعدیل ارزی امری اجتنابناپذیر است، اما نباید بدون برنامهریزی اجرایی شود. اجرای ناگهانی این سیاستها احتمال افزایش قیمتها و آسیب به صنایع را در پی دارد.
مکمل ضروری سیاستهای ارزی
در پایان، عبداللهی میگوید: کاهش ارز ترجیحی باید همزمان با اصلاح سیاست قیمتگذاری دستوری همراه باشد. در غیر اینصورت، تولیدکننده زیر بار دوگانگی قیمت تمامشده و قیمت فروش خرد میماند. او هشدار داد: در این شرایط، دولت باید حتماً حفظ معیشت مردم را در اولویت قرار دهد.
منبع حبر: دنیای اقتصاد