در پی نوسانات و ابهامات اخیر در بازار محصولات پتروشیمی، سیاستگذار با اتخاذ رویکردی ترکیبی تلاش کرده است میان تأمین نیاز داخلی و حفظ جریان صادرات این صنعت تعادل برقرار کند. تصمیمات اخیر نشان میدهد که با وجود برخی محدودیتهای مقطعی، کمبودی در تأمین کالاهای پتروشیمی برای بازار داخلی پیشبینی نمیشود.
در روزهای پایانی فروردینماه، شرکت ملی صنایع پتروشیمی با ارسال نامهای به مجتمعهای تولیدی، بر توقف صادرات تمامی محصولات پتروشیمی با هدف جلوگیری از کمبود در بازار داخلی تأکید کرد. این تصمیم در همان ابتدا با واکنش فعالان صنعتی و تجاری مواجه شد، چرا که صنعت پتروشیمی علاوه بر تأمین مواد اولیه صنایع مختلف، یکی از منابع مهم ارزآوری کشور محسوب میشود.
با این حال، حدود یک هفته بعد، رویکرد سیاستگذار تغییر کرد و دفتر صادرات گمرک جمهوری اسلامی ایران با صدور بخشنامهای، فهرست اقلام مجاز به صادرات را اعلام کرد. این اقدام نشان داد که بهجای اعمال ممنوعیت کامل، سیاستی منعطف و شناور در دستور کار قرار گرفته است؛ بهطوری که صادرات مازاد تولید آزاد بوده و در عین حال، تأمین نیاز داخلی در اولویت قرار دارد.
در همین راستا، دبیر انجمن کارفرمایی صنعت پتروشیمی تأکید کرده است که صادرات این محصولات در حال حاضر ممنوع نیست و تنها اقلامی که با کمبود داخلی مواجه هستند، مشمول محدودیت میشوند. به گفته وی، در صورت وجود مازاد تولید، امکان صادرات برای تأمین ارز کشور فراهم خواهد بود.
همزمان، دولت برای رفع نگرانیها در حوزه تأمین مواد اولیه، سیاست تسهیل واردات برخی اقلام پتروشیمی را نیز در پیش گرفته است. بر اساس اعلام بانک مرکزی، واردکنندگانی که در خارج از کشور منابع ارزی در اختیار دارند، میتوانند بدون نیاز به انتقال ارز، نسبت به واردات اقلام مورد نیاز اقدام کنند.
علاوه بر این، واردات برخی محصولات کلیدی از جمله پلیاتیلن ترفتالات (PET)، پلیوینیل کلراید (PVC) و پلیپروپیلن (PP) تا اطلاع ثانوی از الزاماتی نظیر ثبت سفارش، سهمیه ارزی و سایر محدودیتهای معمول مستثنی شده است تا فرآیند تأمین مواد اولیه برای صنایع تسهیل شود.
در مجموع، مجموعه این اقدامات نشان میدهد که سیاستگذار با رویکردی چندوجهی به دنبال مدیریت همزمان بازار داخلی و صادرات است؛ بهگونهای که ضمن جلوگیری از کمبود در داخل، مسیر ارزآوری این صنعت نیز حفظ شود و زنجیره تولید با اختلال مواجه نشود.