به گزارش تجارتنیوز، صادرات ایران به عراق در سالهای اخیر کاهش یافته است. در گذشته، کالاهایی مانند سیمان، فولاد، میلگرد و مواد غذایی بخش عمدهای از بازار عراق را تشکیل میدادند، اما اکنون عراق بسیاری از نیازهای خود را از تولید داخلی تأمین میکند. این تغییرات باعث کاهش سهم ایران از بازار عراق شده است.
در سالهای گذشته، ایران بر بازار عراق تمرکز زیادی داشت و بخش عمدهای از صادرات خود را به این کشور اختصاص میداد. این رویکرد باعث شد سایر بازارهای منطقهای و بینالمللی کمتر مورد توجه قرار گیرند. برای افزایش ثبات صادرات و کاهش وابستگی، ایران باید روابط خود با کشورهای دیگر را تقویت کرده و بازارهای صادراتی خود را متنوعتر کند.
تحریمهای بینالمللی و محدودیتهای مرتبط با FATF تجارت رسمی ایران را با دشواری مواجه کردهاند و انتقال ارز و پول را محدود کردهاند. کارشناسان اقتصادی معتقدند که بدون کاهش فشار تحریمها و بهبود شرایط بانکی، سهم ایران در بازارهای منطقهای کاهش خواهد یافت و توسعه بازارهای جایگزین ضروری است.
محمد هلاکو، عضو اتاق مشترک ایران و عراق، اعلام کرد که عراق دیگر مهمترین مقصد صادراتی ایران نیست. در گذشته فولاد نیز به عراق صادر میشد، اما اکنون عراق واردات فولاد از ایران را ممنوع کرده و کارخانههای تولید فولاد خود را راهاندازی کرده است. او تأکید کرد که عراق از مصرفکننده به تولیدکننده تبدیل شده و ایران نباید تنها به بازار عراق تکیه کند.
تنشها میان حکومت مرکزی و اقلیم کردستان نیز بر تجارت ایران تأثیرگذار است. علاوه بر این، تعرفههای گمرکی دوگانه و عدم امکان حمل یکسره کالاهای صادراتی ایران به عراق، چالشهای دیگری را ایجاد کرده است. همچنین، نبود روابط بانکی مناسب برای انتقال پول و ارز تجار و صادرکنندگان مشکلساز شده است.
هلاکو همچنین به سیاستهای ارزی عراق اشاره کرد و گفت که حکومت مرکزی عراق ارز ترجیحی به واردکنندگان خود اختصاص میدهد، اما این ارز شامل کالاهایی که از مسیر ایران ترانزیت میشود، نیست.
در پایان، او به مشکلات سیاستهای داخلی ایران اشاره کرد و خاطرنشان کرد که سیاست تعهد ارزی بهصورت نادرست اجرا میشود. برای حفظ سهم بازار و افزایش ثبات صادرات، ایران نیازمند اصلاح سیاستهای تجاری و دیپلماسی اقتصادی هوشمند است تا از فرصتهای موجود در عراق بهرهبرداری و بازارهای جایگزین را توسعه دهد.
