اخبار

مطالبه واردکنندگان برای حذف بوروکراسی تجاری

تسهیل واردات با حذف بوروکراسی؛ مطالبه فعالان اقتصادی در شرایط بحران تجاری

فعالان حوزه واردات و تجارت خارجی معتقدند در شرایطی که کشور با محدودیت‌های ناشی از تنش‌های منطقه‌ای، اختلال در حمل‌ونقل دریایی و افزایش هزینه‌های تجارت مواجه است، تداوم مقررات پیچیده و بوروکراسی‌های اداری می‌تواند روند تأمین کالا و مواد اولیه مورد نیاز تولید را با مشکلات بیشتری روبه‌رو کند. به باور آنها، تسهیل فرآیندهای وارداتی و کاهش مداخلات غیرضروری در حوزه تخصیص ارز، یکی از مهم‌ترین راهکارهای حفظ جریان تجارت و پشتیبانی از تولید در شرایط فعلی است.

بر اساس گزارش‌های منتشرشده، طی ماه‌های اخیر دولت و دستگاه‌های اجرایی برای جلوگیری از اختلال در تأمین کالاهای اساسی و برخی اقلام مورد نیاز صنایع، اقداماتی را در جهت تسهیل واردات و تأمین ارز انجام داده‌اند. از جمله این اقدامات می‌توان به امکان استفاده از ارز حاصل از صادرات خود برای واردات، حذف برخی محدودیت‌های مربوط به کنترل سهمیه و بهینه‌سازی ارزی برای واحدهای تولیدی و همچنین تسهیل فرآیند تخصیص ارز از طریق مرکز مبادله ارز و طلای ایران اشاره کرد.

با این حال، فعالان اقتصادی معتقدند این تصمیمات تنها بخشی از مشکلات موجود را پوشش می‌دهد و همچنان بسیاری از واردکنندگان، به‌ویژه در حوزه کالاهای غیراساسی، با محدودیت‌های گسترده‌ای در فرآیند ثبت سفارش، تخصیص ارز و انجام تشریفات اداری مواجه هستند.

مرتضی کوهنورد، عضو کمیسیون واردات اتاق بازرگانی ایران، با اشاره به شرایط فعلی تجارت خارجی کشور اظهار کرد که جنگ و تنش‌های منطقه‌ای باعث کاهش تمایل بسیاری از شرکای خارجی برای همکاری تجاری با ایران شده و محدودیت‌های حمل‌ونقل دریایی نیز مسیرهای وارداتی را با دشواری‌های بیشتری مواجه کرده است. به گفته وی، افزایش هزینه‌های حمل‌ونقل و محدود شدن مسیرهای تجاری، ضرورت بازنگری در سیاست‌های وارداتی را بیش از گذشته نمایان کرده است.

وی تأکید کرد که در چنین شرایطی انتظار می‌رود دولت و بانک مرکزی با کاهش مداخلات در فرآیند تأمین ارز، امکان فعالیت واردکنندگان را تسهیل کنند. به اعتقاد او، هرگونه محدودیت غیرضروری در حوزه ثبت سفارش، سهمیه‌بندی یا بهینه‌سازی ارزی می‌تواند روند تأمین کالا را کندتر کرده و هزینه‌های بیشتری را به اقتصاد کشور تحمیل کند.

فعالان بخش خصوصی همچنین معتقدند که واردات مواد اولیه، کالاهای واسطه‌ای و تجهیزات مورد نیاز تولید باید با حداقل محدودیت انجام شود تا واحدهای تولیدی بتوانند فعالیت خود را بدون وقفه ادامه دهند. آنها می‌گویند در شرایطی که بسیاری از صنایع کشور وابستگی مستقیم به واردات مواد اولیه و تجهیزات دارند، هرگونه اختلال در فرآیند واردات می‌تواند بر تولید، اشتغال و رشد اقتصادی اثر منفی بگذارد.

محسن اسفندیار، از فعالان حوزه واردات، نیز با انتقاد از تغییرات مکرر مقررات تجاری و ارزی اظهار کرد که مهم‌ترین نیاز فعالان اقتصادی، امکان برنامه‌ریزی برای آینده است؛ موضوعی که با تغییر مداوم دستورالعمل‌ها و سیاست‌های وارداتی عملاً دشوار شده است. به گفته وی، بی‌ثباتی در مقررات باعث افزایش ریسک فعالیت‌های تجاری شده و انگیزه سرمایه‌گذاری و توسعه فعالیت‌های اقتصادی را کاهش داده است.

وی همچنین به مشکلات سامانه جامع تجارت و فرآیندهای پیچیده ثبت سفارش اشاره کرد و گفت بخش مهمی از زمان و هزینه فعالان اقتصادی صرف انجام تشریفات اداری می‌شود. از نگاه او، سامانه‌های نظارتی و کنترلی باید در خدمت تسهیل تجارت باشند، نه اینکه به مانعی برای ورود کالا تبدیل شوند.

یکی دیگر از انتقادهای مطرح‌شده از سوی واردکنندگان، مربوط به سیاست‌های سهمیه‌بندی و بهینه‌سازی ارزی است. فعالان اقتصادی معتقدند تعیین سقف واردات بر اساس عملکرد سال‌های گذشته، با واقعیت‌های امروز اقتصاد کشور همخوانی ندارد و موجب شده بسیاری از شرکت‌ها نتوانند متناسب با نیازهای فعلی خود اقدام به واردات کنند.

کارشناسان اقتصادی نیز بر این باورند که در شرایط فعلی، حذف بوروکراسی‌های زائد، تسریع در فرآیند ثبت سفارش، تسهیل دسترسی به ارز و کاهش محدودیت‌های غیرضروری می‌تواند نقش مهمی در تأمین پایدار کالا، حمایت از تولید و کاهش فشارهای اقتصادی ایفا کند. به اعتقاد آنها، هرچه روند واردات روان‌تر و قابل پیش‌بینی‌تر باشد، امنیت تأمین کالا و ثبات اقتصادی کشور نیز افزایش خواهد یافت.

سقوط رتبه لجستیکی ایران به جایگاه ۱۲۳ جهان

ایران در رقابت کریدورهای منطقه‌ای عقب مانده؛ وابستگی سنگین تجارت به مسیرهای جنوبی و سقوط رتبه لجستیکی کشور

دبیر کارگروه زنجیره تأمین ستاد ویژه اقتصادی اتاق ایران با هشدار نسبت به وابستگی بالای تجارت خارجی کشور به آبراه‌های جنوبی، تأکید کرد که تداوم این وضعیت می‌تواند اقتصاد ایران را در برابر بحران‌های منطقه‌ای، تنش‌های سیاسی و اختلالات حمل‌ونقلی آسیب‌پذیرتر کند. به گفته وی، تنوع‌بخشی به مسیرهای ترانزیتی و توسعه کریدورهای جایگزین باید به یکی از اولویت‌های اصلی سیاست‌گذاری اقتصادی کشور تبدیل شود.

مسعود پل‌مه در سی‌وسومین نشست هیئت نمایندگان اتاق ایران با ارائه گزارشی درباره وضعیت کریدورهای تجاری کشور اظهار کرد: در سال ۱۴۰۴ حدود ۱۶۶ میلیون تن کالا در قالب صادرات و واردات جابه‌جا شده که از این میزان، ۱۰۷ میلیون تن معادل ۶۶ درصد تجارت وزنی کشور از طریق آبراه‌های جنوبی انجام شده است. همچنین بیش از نیمی از ارزش تجارت خارجی ایران، معادل حدود ۴۹ میلیارد دلار، به این مسیرها وابسته بوده است.

وی با اشاره به ساختار تجارت خارجی ایران افزود: چین، امارات متحده عربی و هند سه شریک اصلی تجاری کشور محسوب می‌شوند. در این میان امارات به عنوان هاب تجاری منطقه نقش مهمی در مبادلات ایران ایفا می‌کند و سالانه حدود ۱۶ میلیارد دلار از تجارت خارجی کشور از طریق این کشور انجام می‌شود. با این حال، وابستگی گسترده به یک مرکز واسطه‌ای، تجارت ایران را در برابر تحولات منطقه‌ای و تغییرات سیاسی آسیب‌پذیر کرده است.

پل‌مه با بیان اینکه بخش عمده تجارت ایران همچنان متکی به حمل‌ونقل دریایی است، گفت: بیش از ۹۸ درصد تجارت ایران با چین و حدود ۸۷ درصد تجارت با امارات از طریق مسیرهای دریایی انجام می‌شود. همچنین تمامی کالاهای کانتینری و بخش عمده کالاهای صنعتی و فلزات گران‌بها از آبراه‌های جنوبی کشور عبور می‌کنند.

وی در ادامه به مشکلات ایجادشده در جریان جنگ و تنش‌های اخیر اشاره کرد و گفت: با آغاز بحران، بسیاری از خطوط کشتیرانی از ورود به مسیرهای منتهی به ایران خودداری کردند که این موضوع باعث شد حدود ۱۰۰ هزار کانتینر مرتبط با تجارت ایران در بنادر کشورهای دیگر تخلیه شود. اگرچه با پیگیری‌های صورت‌گرفته حدود ۶۰ هزار کانتینر به کشور بازگردانده شد، اما این اتفاق نشان داد زنجیره تأمین کشور تا چه اندازه در برابر اختلالات خارجی آسیب‌پذیر است.

دبیر کارگروه زنجیره تأمین اتاق ایران همچنین ضعف دیپلماسی اقتصادی را یکی از موانع مهم توسعه تجارت دانست و اظهار کرد: ایران با وجود روابط گسترده تجاری با چین، همچنان دسترسی مستقیم و مؤثری به بسیاری از بنادر اصلی این کشور ندارد و ناچار است از مسیرهای واسطه‌ای و خدمات ترانشیپ استفاده کند که هزینه‌ها و زمان حمل کالا را افزایش می‌دهد.

وی در بخش دیگری از سخنان خود به کریدور شمال ـ جنوب اشاره کرد و گفت: این پروژه قرار بود زمان انتقال کالا میان هند، ایران و روسیه را به شکل قابل توجهی کاهش داده و هزینه حمل را تا ۳۰ درصد پایین بیاورد، اما به دلیل ضعف زیرساخت‌ها و تأخیر در تکمیل پروژه‌ها، امروز انتقال کالا در این مسیر حدود ۵۰ روز زمان می‌برد و هزینه‌های آن نیز به مراتب افزایش یافته است. همین مسئله موجب شده برخی کشورها بار دیگر مسیر کانال سوئز را به این کریدور ترجیح دهند.

پل‌مه نبود اتصال کامل راه‌آهن رشت ـ آستارا، محدودیت ظرفیت بنادر شمالی، کمبود ناوگان دریایی در دریای خزر و کاهش تراز آب این دریا را از مهم‌ترین موانع توسعه کریدور شمال ـ جنوب عنوان کرد. به گفته وی، ظرفیت فعلی بنادر شمالی کشور فاصله زیادی با توان بنادر جنوبی دارد و نمی‌تواند پاسخگوی حجم بالای تجارت خارجی باشد.

وی همچنین به فرصت‌های از دست‌رفته در مسیرهای ترکیه، پاکستان و عمان اشاره کرد و گفت: در برخی موارد ضعف در مذاکرات و نبود برنامه‌ریزی مناسب باعث شده ایران نتواند از ظرفیت‌های منطقه‌ای برای توسعه ترانزیت و تجارت استفاده کند. به عنوان نمونه، مشکلات مرزی با ترکیه، محدودیت‌های لجستیکی در پاکستان و کمبود تجهیزات در بندر چابهار مانع بهره‌برداری کامل از این مسیرها شده است.

دبیر کارگروه زنجیره تأمین ستاد ویژه اقتصادی اتاق ایران در جمع‌بندی سخنان خود تأکید کرد: طی دو دهه گذشته کشورهای منطقه مسیرهای جایگزین متعددی برای تجارت و ترانزیت ایجاد کرده‌اند و ایران در رقابت کریدوری منطقه عملکرد موفقی نداشته است. به گفته وی، رتبه لجستیکی ایران در یک دهه اخیر از جایگاه ۶۴ جهان به رتبه ۱۲۳ سقوط کرده که نشان‌دهنده ضرورت اصلاح سیاست‌ها، توسعه زیرساخت‌ها و گسترش تعاملات منطقه‌ای است.

کارشناسان معتقدند توسعه کریدورهای حمل‌ونقل، تقویت زیرساخت‌های ریلی و بندری، افزایش همکاری‌های منطقه‌ای و کاهش وابستگی به مسیرهای محدود تجاری می‌تواند نقش مهمی در ارتقای جایگاه ایران در تجارت بین‌الملل و افزایش امنیت اقتصادی کشور ایفا کند.

رشد اقتصادی ایران به ۰.۲ درصد رسید

رشد اقتصادی ایران در سال ۱۴۰۴ به ۰.۲ درصد رسید؛ تداوم رکود در بخش‌های غیرنفتی

مرکز آمار ایران در تازه‌ترین گزارش خود اعلام کرد که رشد اقتصادی کشور در سال ۱۴۰۴ به قیمت‌های ثابت سال ۱۴۰۰، به ۰.۲ درصد با احتساب نفت و منفی ۰.۳ درصد بدون نفت رسیده است؛ آماری که نشان می‌دهد اقتصاد ایران در سال گذشته با رشد بسیار محدود و نزدیک به صفر مواجه بوده و بخش‌های غیرنفتی همچنان تحت فشار قرار دارند.

بر اساس این گزارش، تولید ناخالص داخلی (GDP) کشور به قیمت ثابت سال ۱۴۰۰ در سال ۱۴۰۴ به ۱۰۰ هزار و ۴۹۲ هزار میلیارد ریال با نفت و ۷۵ هزار و ۹۴۲ هزار میلیارد ریال بدون نفت رسیده است. این ارقام بیانگر آن است که سهم بخش نفت همچنان نقش مهمی در حفظ رشد مثبت اقتصاد کشور داشته و در صورت حذف این بخش، اقتصاد با رشد منفی مواجه می‌شود.

در میان گروه‌های اصلی اقتصادی، بخش کشاورزی با رشد منفی ۲.۹ درصدی ضعیف‌ترین عملکرد را ثبت کرده است. کارشناسان عواملی مانند خشکسالی، محدودیت منابع آبی، افزایش هزینه‌های تولید و چالش‌های تأمین نهاده‌های کشاورزی را از مهم‌ترین دلایل افت تولید در این بخش عنوان می‌کنند.

گروه صنایع و معادن نیز تنها ۰.۵ درصد رشد داشته است. در این بخش، استخراج نفت و گاز طبیعی رشد ۱.۸ درصدی و سایر معادن رشد ۴.۱ درصدی را تجربه کرده‌اند، اما بخش صنعت با رشد منفی ۱.۵ درصدی و تأمین آب و برق با افت ۶.۵ درصدی مواجه شده است. بخش ساختمان نیز رشد محدودی معادل ۱.۴ درصد را ثبت کرده است.

در بخش خدمات که سهم قابل توجهی از اقتصاد کشور را در اختیار دارد، رشد ۰.۳ درصدی به ثبت رسیده است. این گروه شامل فعالیت‌هایی همچون حمل‌ونقل، ارتباطات، خدمات مالی و بیمه، آموزش، سلامت، گردشگری، تجارت و سایر خدمات عمومی است که همچنان با رشد پایین و محدود مواجه هستند.

مرکز آمار ایران اعلام کرده محاسبات اقتصادی بر اساس استاندارد بین‌المللی طبقه‌بندی فعالیت‌های اقتصادی (ISIC Rev.4) و در قالب ۱۸ بخش اصلی و ۵۰ رشته فعالیت انجام شده است. این روش امکان بررسی دقیق‌تر وضعیت بخش‌های مختلف اقتصاد و سهم هر یک در رشد اقتصادی کشور را فراهم می‌کند.

تحلیلگران اقتصادی معتقدند رشد ۰.۲ درصدی اقتصاد نشان‌دهنده تداوم شرایط رکودی در بخش بزرگی از اقتصاد ایران است. به باور آنها، کاهش سرمایه‌گذاری، محدودیت‌های تجاری، چالش‌های تأمین مالی، افت بهره‌وری و فشارهای ناشی از تحریم‌ها از جمله عواملی هستند که مانع دستیابی اقتصاد به نرخ‌های رشد بالاتر شده‌اند.

همچنین منفی شدن رشد اقتصادی بدون نفت نشان می‌دهد بخش‌های مولد اقتصاد هنوز نتوانسته‌اند نقش پررنگی در رشد کشور ایفا کنند و وابستگی اقتصاد به درآمدهای نفتی همچنان ادامه دارد. کارشناسان تأکید می‌کنند برای دستیابی به رشد پایدار، افزایش سرمایه‌گذاری، توسعه صادرات غیرنفتی، بهبود فضای کسب‌وکار و تقویت بخش تولید باید در اولویت سیاست‌گذاری‌های اقتصادی قرار گیرد.

تولیدکنندگان زیر فشار کمبود نقدینگی

از سرگیری واردات نهاده‌های دامی؛ امید به بهبود بازار یا چالش تداوم کاهش قدرت خرید؟

رئیس هیئت‌مدیره اتحادیه واردکنندگان نهاده‌های دامی با اشاره به وضعیت تأمین خوراک دام و طیور کشور اعلام کرد که واردات نهاده‌های دامی از بنادر جنوبی متوقف نشده و همچنان با شرایط ویژه در حال انجام است. به گفته وی، با وجود برخی محدودیت‌ها و کندی در روند واردات، ذخایر موجود کشور در سطح مطلوبی قرار دارد و نگرانی جدی درباره تأمین نهاده‌های مورد نیاز دامداران و مرغداران در کوتاه‌مدت وجود ندارد.

داوود رنگی اظهار کرد کاهش قیمت نهاده‌های دامی در بازار داخلی طی ماه‌های اخیر عمدتاً ناشی از فراوانی ذخایر و عرضه مناسب کالا بوده است. با این حال، افزایش شدید قیمت نهاده‌ها در سال‌های گذشته اثر مستقیم خود را بر هزینه‌های تولید گذاشته و در نهایت موجب افزایش قابل توجه قیمت محصولات پروتئینی شده است.

وی با اشاره به شکاف میان رشد هزینه‌های تولید و درآمد خانوارها گفت: قیمت نهاده‌های دامی طی سال‌های اخیر چندین برابر شده و همین موضوع باعث شده قیمت محصولاتی مانند مرغ نیز افزایش چشمگیری داشته باشد. در حالی که هزینه تولید بالا رفته، درآمد و قدرت خرید مردم متناسب با این افزایش رشد نکرده و در نتیجه مصرف محصولات دام و طیور در جامعه کاهش یافته است.

رئیس هیئت‌مدیره اتحادیه واردکنندگان نهاده‌های دامی تأکید کرد که کاهش مصرف، یکی از مهم‌ترین چالش‌های فعلی صنعت دام و طیور کشور محسوب می‌شود. به گفته او، افت تقاضا باعث شده بخشی از تولیدکنندگان با کاهش فروش و زیان اقتصادی مواجه شوند و بسیاری از واحدهای تولیدی نتوانند از ظرفیت کامل خود استفاده کنند.

وی افزود صنعت دام و طیور ایران همچنان دارای ظرفیت‌های خالی قابل توجهی است و بسیاری از واحدهای فعال نیز به دلیل مشکلات مالی، کمبود نقدینگی و دشواری در تأمین خوراک دام، با تمام توان تولید نمی‌کنند. این شرایط موجب شده بخشی از ظرفیت بالقوه تولید کشور بلااستفاده باقی بماند.

رنگی در عین حال معتقد است افزایش قیمت نهاده‌ها یک پیامد مثبت نیز داشته است. به گفته او، زمانی که خوراک دام با قیمت‌های بسیار پایین در اختیار تولیدکنندگان قرار می‌گرفت، بخشی از منابع با بهره‌وری پایین مصرف می‌شد؛ اما افزایش هزینه‌ها باعث شده تولیدکنندگان برای کاهش اتلاف منابع، افزایش راندمان و بهبود مدیریت تولید تلاش بیشتری کنند و واحدهای کارآمدتر سهم بیشتری از بازار به دست آورند.

وی درباره تأثیر احتمالی بهبود شرایط واردات نهاده‌های دامی بر زندگی مردم نیز گفت: مهم‌ترین مسئله امروز اقتصاد کشور صرفاً تأمین کالا نیست، بلکه کاهش درآمد و قدرت خرید خانوارهاست. بسیاری از کسب‌وکارها در سال‌های اخیر با رکود مواجه شده‌اند و همین موضوع بر سطح مصرف جامعه اثر گذاشته است.

به اعتقاد او، از سرگیری روان‌تر واردات نهاده‌های دامی و تسهیل تجارت می‌تواند نشانه‌ای از بهبود شرایط اقتصادی کشور باشد؛ اما آثار واقعی این اتفاق زمانی نمایان خواهد شد که همزمان اشتغال افزایش یابد، درآمد خانوارها تقویت شود و قدرت خرید مردم بهبود پیدا کند. در چنین شرایطی تقاضا برای محصولات پروتئینی رشد خواهد کرد و این موضوع می‌تواند به افزایش تولید، رونق واحدهای دام و طیور و بهبود وضعیت کل زنجیره تأمین منجر شود.

کارشناسان نیز معتقدند ثبات در تأمین نهاده‌های دامی، کاهش موانع وارداتی، بهبود دسترسی تولیدکنندگان به سرمایه در گردش و افزایش قدرت خرید مصرف‌کنندگان، چهار عامل کلیدی برای خروج صنعت دام و طیور از وضعیت فعلی و بازگشت به ظرفیت‌های واقعی تولید محسوب می‌شوند.

رونمایی از بسته حمایتی جدید بنادر

رونمایی از بسته حمایتی جدید بنادر برای تسهیل فعالیت صاحبان کالا

در نشست مشترک کمیسیون‌های «حمل‌ونقل» و «بهبود محیط کسب‌وکار و رفع موانع تولید» اتاق بازرگانی تهران با حضور سخنگوی دولت، از بسته حمایتی جدید سازمان بنادر و دریانوردی برای فعالان اقتصادی و صاحبان کالا رونمایی شد. این بسته با هدف کاهش هزینه‌های تجاری، تسریع در ترخیص کالاها و حمایت از صادرکنندگان و واردکنندگان در شرایط ویژه اقتصادی تدوین شده و مجموعه‌ای از تسهیلات بندری و انبارداری را در اختیار فعالان بخش خصوصی قرار می‌دهد.

محمدمحسن سلیمی‌پور، مدیرکل امور بندری سازمان بنادر و دریانوردی، در تشریح جزئیات این بسته اعلام کرد که این طرح با همکاری تشکل‌ها و انجمن‌های تخصصی تهیه و برای اجرا به تمامی بنادر کشور ابلاغ شده است. بر اساس این بسته، صادرکنندگانی که به دلیل شرایط خاص موفق به ارسال محموله‌های خود نشده‌اند یا کالاهای آن‌ها از مسیرهای زمینی بازگشت خورده است، می‌توانند با ارائه درخواست از تسهیلات ویژه بهره‌مند شوند.

وی افزود که افزایش تعرفه انبارداری شامل همه کالاها نخواهد شد و همچنین افزایش ۲۰۰ درصدی تعرفه برای کالاهای برگشتی و ترانزیتی که از مسیر زمینی بازگشته‌اند حذف شده است. علاوه بر این، برای کانتینرها ۶۰ روز معافیت از پرداخت هزینه انبارداری در نظر گرفته شده و برخی کالاهای برگشتی نیز مشمول ۵۰ درصد تخفیف در هزینه‌ها خواهند بود.

سلیمی‌پور همچنین از پیش‌بینی تسهیلات ویژه برای صاحبان کالاهای خطرناک خبر داد و گفت در مواردی که به دلیل شرایط موجود امکان ارائه به‌موقع اسناد وجود نداشته باشد، این کالاها از جرایم مرتبط معاف خواهند شد. به گفته وی، این بسته حمایتی در شش محور اصلی تدوین شده و علاوه بر موضوعات انبارداری، مواردی همچون تمدید مجوزهای کشتیرانی و تسهیل امور مربوط به اراضی اختصاصی را نیز در بر می‌گیرد.

مدیرکل امور بندری سازمان بنادر و دریانوردی در ادامه با اشاره به وضعیت تأمین کالاهای اساسی کشور اعلام کرد که طی ماه‌های اخیر حدود ۷ میلیون تن کالای اساسی در بنادر کشور تخلیه شده و بیش از ۶.۵ میلیون تن آن از بنادر خارج شده است. همچنین در حال حاضر حدود ۵ میلیون تن کالای اساسی در بنادر کشور موجود است که نشان‌دهنده تداوم روند تأمین نیازهای اساسی کشور است.

انتقاد فعالان اقتصادی از افزایش هزینه‌های حمل و دموراژ

در بخش دیگری از این نشست، فعالان اقتصادی و نمایندگان بخش خصوصی به بیان مشکلات و دغدغه‌های خود پرداختند. مهراد عباد، عضو هیئت نمایندگان اتاق تهران، با اشاره به مشکلات مربوط به حمل کالاهای خطرناک اظهار کرد که این کالاها عمدتاً مواد اولیه مورد نیاز واحدهای تولیدی هستند و هرگونه تأخیر در حمل و ترخیص آن‌ها می‌تواند به‌طور مستقیم بر روند تولید اثر منفی بگذارد.

وی همچنین از افزایش هزینه‌های حمل و دموراژ انتقاد کرد و گفت در برخی موارد شرکت‌های کشتیرانی بدون ارائه مستندات یا فاکتورهای شفاف، هزینه‌های قابل توجهی را از صاحبان کالا مطالبه می‌کنند که این موضوع فشار مضاعفی بر فعالان اقتصادی وارد کرده است.

سایر اعضای حاضر در نشست نیز مشکلاتی نظیر عدم امکان ویرایش ثبت سفارش، افزایش هزینه‌های آزادسازی کانتینرها در بنادر ثالث، رشد هزینه‌های دموراژ در بنادر منطقه و ضرورت استفاده بیشتر از ظرفیت بنادر پاکستان برای تسهیل حمل کالا به کشور را مطرح کردند.

تأکید بر تداوم تسهیلات و اصلاح فرآیندها

در پاسخ به این دغدغه‌ها، سلیمی‌پور تأکید کرد که سازمان بنادر در شرایط بحرانی و امنیتی تلاش کرده با همکاری دستگاه‌هایی همچون بانک مرکزی، گمرک، وزارت جهاد کشاورزی و سایر نهادهای مرتبط، فرآیند تخلیه و ترخیص کالاها را تسهیل کند. وی افزود بخشی از مشکلات موجود به هماهنگی‌های بین‌دستگاهی و فرآیندهای اداری بازمی‌گردد که برای رفع آن‌ها پیشنهادهای مختلفی در دست بررسی است.

او از فعالان اقتصادی خواست راهکارهای عملی خود را برای بهبود فرآیندها ارائه دهند و یادآور شد که بخش مهمی از تسهیلات و حمایت‌های مصوب از طریق اتاق‌های بازرگانی، انجمن‌ها و بنادر به اطلاع فعالان اقتصادی رسیده و امکان بهره‌مندی از آن‌ها فراهم شده است.

ضرورت استفاده از تجربیات دوران بحران

در ادامه نشست، محمدرضا نجفی‌منش، رئیس کمیسیون بهبود محیط کسب‌وکار و رفع موانع تولید اتاق تهران، بر ضرورت بهره‌گیری از تجربیات به‌دست‌آمده در دوران بحران تأکید کرد و خواستار جبران یا مدیریت هزینه‌های اضافی تحمیل‌شده به فعالان اقتصادی شد.

پیمان سنندجی، رئیس کمیسیون حمل‌ونقل اتاق تهران نیز ضمن قدردانی از اقدامات سازمان بنادر در تسهیل ورود کالاها، خواستار رسیدگی به تخلفات برخی خطوط کشتیرانی شد. وی همچنین ابراز امیدواری کرد که با بهبود شرایط سیاسی و اقتصادی، مشکلات مرتبط با کانتینرها، کالاهای متوقف‌شده و مسیرهای حمل‌ونقل منطقه‌ای برطرف شود.

دولت آماده دریافت مستقیم مشکلات فعالان اقتصادی

در پایان این نشست، فاطمه مهاجرانی، سخنگوی دولت، با تقدیر از تلاش فعالان اقتصادی، تولیدکنندگان و فعالان حوزه حمل‌ونقل در دوران بحران، اعلام کرد که دولت آماده دریافت مستقیم مشکلات و مطالبات بخش خصوصی و برگزاری نشست‌های تخصصی برای بررسی و حل آن‌هاست.

وی تأکید کرد که رشد تولید، تقویت اقتصاد و افزایش اعتماد فعالان اقتصادی از مهم‌ترین عوامل توسعه کشور است و دولت تلاش دارد با اصلاح فرآیندهای اداری و کاهش بروکراسی، شرایط مناسب‌تری برای فعالیت بخش خصوصی فراهم کند.

مخالفت مجلس با مبنای جدید ارزش گمرکی

ایراد مجلس به مصوبه دولت درباره ارزش گمرکی و عوارض واردات

رئیس مجلس شورای اسلامی در نامه‌ای، دو بند از تصویب‌نامه هیئت وزیران درباره نحوه محاسبه ارزش گمرکی و عوارض واردات را مغایر قانون اعلام کرد.

بر اساس این اظهارنظر، نخستین ایراد به تعیین نرخ ارز مبنای محاسبه ارزش گمرکی کالاهای وارداتی مربوط می‌شود. طبق ماده ۱۴ قانون امور گمرکی، ارزش گمرکی کالاهای ورودی باید بر اساس نرخ ارز اعلامی بانک مرکزی در روز اظهار کالا محاسبه شود. با این حال، هیئت وزیران در بند نخست مصوبه خود، «متوسط نرخ ارز در بهمن‌ماه سال ۱۴۰۴» را به‌عنوان مبنای محاسبه ارزش گمرکی تعیین کرده بود. رئیس مجلس این اقدام را به دلیل مغایرت با نص صریح قانون امور گمرکی، خلاف قانون دانسته است.

دومین ایراد به موضوع دریافت عوارض دوازده در هزار ارزش گمرکی کالاهای وارداتی بازمی‌گردد. مطابق ردیف ۱۶۰۱۵۵ جدول شماره ۵ قانون بودجه سال ۱۴۰۵، تمامی کالاهای وارداتی به‌جز کالاهای اساسی و دارو مشمول پرداخت این عوارض هستند. با این وجود، در بند دوم مصوبه دولت برخی کالاهای دیگر نیز از پرداخت این عوارض معاف شده بودند. رئیس مجلس تأکید کرده است که این معافیت‌ها فراتر از موارد پیش‌بینی‌شده در قانون بوده و از این جهت مغایر قانون بودجه سال ۱۴۰۵ محسوب می‌شود.

به این ترتیب، مجلس شورای اسلامی اعلام کرده است که هر دو بند یادشده به دلیل مغایرت با قوانین بالادستی، نیازمند اصلاح و بازنگری از سوی هیئت وزیران هستند.

پیوست فایل: بخشنامه

گلایه فعالان اقتصادی از حمایت‌های ناکافی

بازگرداندن چرخ‌های تولید و تجارت؛ بخش خصوصی خواستار ثبات اقتصادی و اصلاح سیاست‌های ارزی شد

در نشست هیأت نمایندگان اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی ایران که با حضور معاون اول رئیس‌جمهور برگزار شد، فعالان اقتصادی و نمایندگان بخش خصوصی مهم‌ترین چالش‌های پیش‌روی اقتصاد کشور در دوره پساتوافق را مطرح کردند. این نشست با محوریت بررسی راهکارهای بازگشت اقتصاد به شرایط عادی، رفع موانع تولید و تجارت، بهبود فضای کسب‌وکار و افزایش نقش بخش خصوصی در بازسازی اقتصادی کشور برگزار شد.

در این جلسه، صمد حسن‌زاده رئیس اتاق ایران با تأکید بر نقش بخش خصوصی در حفظ پایداری اقتصادی کشور طی شرایط بحرانی اخیر، اعلام کرد فعالان اقتصادی در دوران جنگ با حفظ خطوط تولید، استمرار فعالیت واحدهای صنعتی و تأمین کالاهای اساسی، مانع از بروز اختلال در بازار شدند و نقش مهمی در حفظ ثبات اقتصادی ایفا کردند. به گفته وی، امروز نیز مهم‌ترین مأموریت کشور بازگرداندن چرخ‌های تولید، تجارت، سرمایه‌گذاری و اشتغال به مسیر طبیعی و پایدار خود است.

رئیس اتاق ایران با اشاره به مشکلات فعالان اقتصادی اظهار کرد یکی از مهم‌ترین دغدغه‌های صادرکنندگان، موضوع رفع تعهد ارزی است. وی توضیح داد بسیاری از صادرکنندگانی که در ماه‌های گذشته صادرات انجام داده‌اند، به دلیل افزایش نرخ ارز و تغییر شرایط اقتصادی، توان بازگرداندن ارز صادراتی با شرایط فعلی را ندارند و لازم است مقررات مربوط به رفع تعهد ارزی، به‌ویژه در حوزه خدمات فنی و مهندسی، مورد بازنگری قرار گیرد.

حسن‌زاده همچنین از عملکرد ضعیف بسته‌های حمایتی دولت انتقاد کرد و گفت بخش عمده حمایت‌هایی که برای جبران خسارت بنگاه‌های اقتصادی در دوران جنگ پیش‌بینی شده بود، در عمل به مرحله اجرا نرسیده است. به گفته وی، گزارش‌های دریافت‌شده از اتاق‌های بازرگانی سراسر کشور نشان می‌دهد کمتر از ۱۰ درصد از حمایت‌های وعده داده شده عملیاتی شده و تأثیر محسوسی بر وضعیت واحدهای تولیدی نداشته است.

وی تأکید کرد بخش خصوصی بیش از آنکه خواهان دریافت کمک‌های مالی مستقیم باشد، انتظار دارد دولت با امهال بدهی‌های مالیاتی و تأمین اجتماعی، اصلاح مقررات، تسهیل فرآیندهای اداری و ایجاد فرصت بیشتر برای بازپرداخت دیون، شرایط فعالیت بنگاه‌ها را بهبود بخشد. به اعتقاد فعالان اقتصادی، این اقدامات می‌تواند تأثیر بیشتری نسبت به پرداخت حمایت‌های مستقیم مالی بر حفظ تولید و اشتغال داشته باشد.

در ادامه این نشست، محمدرضا عارف معاون اول رئیس‌جمهور با قدردانی از همراهی بخش خصوصی در مدیریت شرایط جنگی، بر ضرورت افزایش نقش فعالان اقتصادی در دوره پساتوافق تأکید کرد. وی اظهار داشت دولت برای رفع مشکلات تأمین مالی و حمایت از بخش خصوصی برنامه‌ریزی کرده و در صورت نهایی شدن توافقات اخیر و آزادسازی بخشی از منابع مالی کشور، امکان تقویت سرمایه‌گذاری و رونق اقتصادی فراهم خواهد شد.

عارف همچنین با اشاره به اهمیت فناوری، توسعه زیرساخت‌های ارتباطی و بهره‌گیری از ظرفیت‌های ترانزیتی کشور، بر لزوم فراهم شدن اینترنت مناسب و بدون محدودیت‌های مخل کسب‌وکار برای فعالان اقتصادی و فناوران تأکید کرد و آن را یکی از پیش‌نیازهای توسعه اقتصاد دانش‌بنیان دانست.

در این نشست، اتاق بازرگانی ایران نیز بیانیه‌ای منتشر کرد و خواستار تبدیل دستاوردهای توافقات اخیر به نتایج ملموس اقتصادی شد. در این بیانیه بر ضرورت ثبات اقتصادی، پیش‌بینی‌پذیر شدن فضای کسب‌وکار، حمایت از بنگاه‌های اقتصادی، احیای زنجیره‌های تأمین، تسهیل مبادلات تجاری و اصلاح نظام حکمرانی اقتصادی کشور تأکید شده است.

همچنین رئیس اتاق ایران از تدوین برنامه‌ای جامع برای دوران بازسازی اقتصادی پس از جنگ خبر داد و اعلام کرد این برنامه به‌زودی در اختیار رؤسای قوای سه‌گانه و مسئولان ارشد کشور قرار خواهد گرفت. هدف این برنامه، حمایت از بنگاه‌های آسیب‌دیده، بازسازی ظرفیت‌های اقتصادی و افزایش نقش بخش خصوصی در فرآیند توسعه و بازسازی کشور عنوان شده است.

کارشناسان اقتصادی معتقدند در شرایط کنونی، اصلاح سیاست‌های ارزی، کاهش تعدد بخشنامه‌ها، تسهیل فرآیندهای تجاری، اجرای مؤثر حمایت‌های دولتی و تقویت همکاری میان دولت و بخش خصوصی می‌تواند زمینه‌ساز افزایش سرمایه‌گذاری، رونق تولید و رشد صادرات غیرنفتی در اقتصاد ایران باشد.

صادرکنندگان در انتظار بازنگری ارزی

ضرورت بازنگری در رفع تعهد ارزی صادرکنندگان؛ گلایه بخش خصوصی از اجرا نشدن بسته‌های حمایتی

رئیس اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی ایران با تأکید بر نقش مهم فعالان اقتصادی در حفظ تولید و تأمین نیازهای کشور در دوران جنگ، خواستار بازنگری در مقررات رفع تعهد ارزی صادرکنندگان شد و اعلام کرد بسته‌های حمایتی پیش‌بینی‌شده برای بنگاه‌های اقتصادی در عمل نتوانسته‌اند اثر قابل توجهی بر فعالیت بخش خصوصی داشته باشند.

صمد حسن‌زاده در سی‌وسومین نشست هیأت نمایندگان اتاق ایران که با حضور معاون اول رئیس‌جمهور برگزار شد، اظهار کرد فعالان اقتصادی در شرایط دشوار جنگی با حفظ خطوط تولید، استمرار فعالیت کارخانه‌ها و تأمین کالاهای مورد نیاز کشور، نقش مهمی در حفظ ثبات اقتصادی ایفا کردند و اجازه ندادند روند تولید و اشتغال با اختلال جدی مواجه شود.

وی با اشاره به ظرفیت‌های گسترده اتاق بازرگانی ایران گفت: شبکه اتاق‌های بازرگانی کشور با برخورداری از ۳۴ اتاق استانی، ۲۰ کمیسیون تخصصی، مرکز پژوهش‌های اتاق ایران، ۴۱ اتاق مشترک بازرگانی و ۲۶۰ تشکل ملی اقتصادی، مجموعه‌ای کم‌نظیر از توان کارشناسی و اجرایی را در اختیار اقتصاد کشور قرار داده است و می‌تواند نقش مؤثری در تصمیم‌سازی‌های اقتصادی ایفا کند.

رئیس اتاق ایران عملکرد فعالان اقتصادی در دوره جنگ ۱۲ روزه و سایر شرایط بحرانی را نمونه‌ای از تاب‌آوری بخش خصوصی دانست و افزود: با وجود محدودیت‌ها و شرایط خاص، هیچ کمبود جدی در تأمین کالاهای اساسی کشور ایجاد نشد و بازار با بحران تأمین مواجه نشد؛ موضوعی که نشان‌دهنده تلاش مستمر تولیدکنندگان، بازرگانان و فعالان اقتصادی است.

حسن‌زاده در ادامه با اشاره به چالش‌های ناشی از تحریم‌ها و محدودیت‌های اقتصادی گفت: اگرچه بخشی از مشکلات با همکاری دولت و بخش خصوصی مدیریت شده است، اما همچنان برخی موانع جدی در مسیر فعالیت صادرکنندگان و تولیدکنندگان وجود دارد که نیازمند اصلاح و بازنگری است.

وی یکی از مهم‌ترین دغدغه‌های فعالان اقتصادی را موضوع رفع تعهد ارزی عنوان کرد و افزود: بسیاری از صادرکنندگانی که در ماه‌های گذشته اقدام به صادرات کرده‌اند، اکنون به دلیل تغییرات نرخ ارز و افزایش هزینه‌ها، در انجام تعهدات ارزی خود با مشکلات جدی مواجه هستند. از این رو لازم است مقررات مربوط به بازگشت ارز صادراتی و رفع تعهد ارزی، به‌ویژه در حوزه خدمات فنی و مهندسی، مورد بازنگری قرار گیرد تا روند صادرات کشور با مانع مواجه نشود.

رئیس اتاق بازرگانی ایران همچنین بر حمایت بخش خصوصی از سیاست‌های دولت در مسیر تقویت ثبات اقتصادی، توسعه تجارت و بهبود معیشت مردم تأکید کرد و گفت بخش خصوصی همواره در چارچوب وفاق ملی از برنامه‌های توسعه‌ای و تلاش‌های مسئولان کشور حمایت کرده و آماده همکاری برای ارتقای تاب‌آوری اقتصادی است.

وی با اشاره به اهمیت توافقات و تحولات اخیر در حوزه سیاست خارجی، ابراز امیدواری کرد که نتایج مذاکرات و توافق‌های انجام‌شده بتواند به بهبود فضای کسب‌وکار، تسهیل تجارت خارجی و افزایش فرصت‌های اقتصادی برای کشور منجر شود.

حسن‌زاده همچنین از تدوین برنامه‌ای برای دوران بازسازی اقتصادی پس از جنگ خبر داد و گفت اتاق ایران برنامه جامعی برای حمایت از بنگاه‌های آسیب‌دیده، بازسازی ظرفیت‌های اقتصادی و تقویت تولید تدوین کرده است که در صورت حمایت دستگاه‌های اجرایی می‌تواند به احیای سریع‌تر بخش‌های آسیب‌دیده کمک کند.

رئیس اتاق ایران در بخش دیگری از سخنان خود به چالش‌های اجرایی در نظام تصمیم‌گیری کشور اشاره کرد و گفت در بسیاری از موارد، تصمیمات و مصوبات مناسبی در حوزه اقتصادی تصویب می‌شود اما در مرحله اجرا با مشکلات و ناهماهنگی‌هایی مواجه هستیم که موجب کاهش اثربخشی سیاست‌ها می‌شود.

وی با انتقاد از عملکرد بسته‌های حمایتی دولت در دوران جنگ اظهار کرد: بسته‌های حمایتی طراحی‌شده برای کمک به فعالان اقتصادی و بنگاه‌های تولیدی، در عمل نتوانستند انتظارات بخش خصوصی را برآورده کنند. به گفته او، تنها بخش محدودی از این حمایت‌ها اجرایی شده و تأثیر محسوسی بر شرایط فعالیت بنگاه‌ها نداشته است.

حسن‌زاده تأکید کرد بخش خصوصی بیش از آنکه خواهان دریافت کمک‌های مالی مستقیم باشد، انتظار دارد دولت با امهال بدهی‌ها، اصلاح رویه‌های تأمین اجتماعی، تسهیل فرآیندهای اداری و رفع موانع کسب‌وکار، زمینه فعالیت پایدار و برنامه‌ریزی بلندمدت بنگاه‌ها را فراهم کند.

کارشناسان اقتصادی نیز معتقدند بازنگری در سیاست‌های ارزی، تسهیل تعهدات صادرکنندگان و اجرای مؤثر بسته‌های حمایتی می‌تواند نقش مهمی در افزایش صادرات غیرنفتی، حفظ اشتغال و تقویت توان رقابتی بخش خصوصی در شرایط اقتصادی فعلی داشته باشد.

واردات بدون انتقال ارز؛ فرصت تازه تولید

تغییر سیاست ارزی؛ «بدون انتقال ارز»؛ فرصت تازه برای توسعه صنایع معدنی

اظهارات اخیر معاون وزیر صنعت، معدن و تجارت درباره ناکارآمدی برخی رویه‌های فعلی تأمین ارز و ضرورت گسترش واردات با مدل «بدون انتقال ارز»، به عنوان یکی از مهم‌ترین سیگنال‌های سیاست‌گذاری اقتصادی و صنعتی در ماه‌های اخیر مورد توجه فعالان بخش معدن و صنایع معدنی قرار گرفته است. کارشناسان معتقدند این رویکرد می‌تواند زمینه‌ساز کاهش موانع تولید، تسریع اجرای پروژه‌های توسعه‌ای و افزایش رقابت‌پذیری صنایع معدنی کشور شود.

بخش معدن و صنایع معدنی ایران با وجود برخورداری از ذخایر گسترده و مزیت‌های طبیعی قابل توجه، طی سال‌های گذشته با چالش‌های متعددی در حوزه تأمین تجهیزات، ماشین‌آلات و فناوری‌های مورد نیاز مواجه بوده است. بسیاری از واحدهای فعال در حوزه فولاد، مس، آلومینیوم، سرب و روی برای حفظ تولید و اجرای طرح‌های توسعه‌ای خود به واردات تجهیزات تخصصی، قطعات یدکی، مواد شیمیایی و فناوری‌های روز دنیا وابسته هستند؛ موضوعی که تأمین ارز را به یکی از مهم‌ترین دغدغه‌های این بخش تبدیل کرده است.

فعالان معدنی معتقدند در سال‌های اخیر بیش از آنکه کمبود ذخایر یا ظرفیت تولید مانع توسعه این بخش باشد، محدودیت‌های ارزی، طولانی بودن فرآیند تخصیص ارز، تعدد بخشنامه‌ها و تغییرات مکرر مقررات باعث کندی اجرای طرح‌ها و افزایش هزینه‌های سرمایه‌گذاری شده است. در چنین شرایطی، استفاده از سازوکار «بدون انتقال ارز» می‌تواند بخشی از این مشکلات را برطرف کند.

در این مدل، واردکنندگان بدون استفاده از منابع ارزی بانک مرکزی و از طریق ارز حاصل از صادرات، سرمایه خارجی یا منابع ارزی موجود در خارج از کشور، اقدام به واردات کالا و تجهیزات مورد نیاز می‌کنند. این روش ضمن کاهش فشار بر ذخایر ارزی کشور، انعطاف بیشتری برای بنگاه‌های تولیدی ایجاد کرده و امکان تأمین سریع‌تر نیازهای صنعتی را فراهم می‌سازد.

اهمیت این سیاست برای صنایع معدنی از آن جهت بیشتر است که بسیاری از شرکت‌های بزرگ معدنی و فلزی کشور خود صادرکننده هستند و بخشی از منابع ارزی آنها در خارج از کشور نگهداری می‌شود. در صورت تسهیل استفاده از این منابع برای واردات ماشین‌آلات و تجهیزات مورد نیاز، پروژه‌های توسعه‌ای با سرعت بیشتری اجرا شده و هزینه‌های تولید نیز کاهش خواهد یافت.

با این حال، کارشناسان تأکید دارند موفقیت این رویکرد تنها در گرو اعلام سیاست نیست، بلکه نحوه اجرا و ثبات مقررات نقش تعیین‌کننده‌ای در نتایج آن خواهد داشت. تجربه سال‌های گذشته نشان داده هر زمان سیاست‌های ارزی با ابهام، پیچیدگی‌های اداری یا تغییرات مکرر همراه بوده‌اند، فضای نااطمینانی برای سرمایه‌گذاران افزایش یافته و اثرگذاری سیاست‌ها کاهش پیدا کرده است.

از این رو، هماهنگی میان وزارت صمت، بانک مرکزی و وزارت امور اقتصادی و دارایی برای اجرای شفاف و پایدار این سیاست اهمیت ویژه‌ای دارد. فعالان اقتصادی معتقدند هرچه فرآیندهای اداری کوتاه‌تر و دسترسی به منابع ارزی تسهیل شود، سرمایه‌گذاری در بخش معدن و صنایع معدنی نیز رونق بیشتری خواهد گرفت.

در عین حال، صاحب‌نظران بر این باورند که اصلاح سیاست ارزی به تنهایی نمی‌تواند همه مشکلات این بخش را حل کند. محدودیت‌های انرژی، فرسودگی ناوگان ماشین‌آلات معدنی، ضعف زیرساخت‌های حمل‌ونقل ریلی و بندری، دشواری‌های تأمین مالی و طولانی بودن روند صدور مجوزها همچنان از مهم‌ترین موانع توسعه معدن در کشور به شمار می‌روند.

با این وجود، اجرای موفق سیاست «بدون انتقال ارز» می‌تواند نقش مهمی در افزایش بهره‌وری، کاهش هزینه‌های تولید و ارتقای توان رقابتی محصولات معدنی ایران در بازارهای جهانی داشته باشد. کاهش زمان تأمین تجهیزات و دسترسی آسان‌تر به فناوری‌های جدید، به شرکت‌ها امکان می‌دهد با هزینه کمتر و کیفیت بالاتر در بازارهای بین‌المللی حضور پیدا کنند.

این موضوع در شرایطی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند که روند جهانی اقتصاد به سمت توسعه فناوری‌های نوین، خودروهای برقی، انرژی‌های پاک و هوش مصنوعی در حرکت است و تقاضا برای فلزات و مواد معدنی راهبردی همچون مس، آلومینیوم، نیکل و عناصر نادر خاکی به طور مستمر در حال افزایش است.

در مجموع، چراغ سبز وزارت صمت برای توسعه واردات با مدل «بدون انتقال ارز» را می‌توان نشانه‌ای از تغییر رویکرد در سیاست‌گذاری ارزی و صنعتی کشور دانست؛ تغییری که در صورت همراهی با ثبات مقررات، کاهش بروکراسی و بهبود محیط کسب‌وکار می‌تواند به عاملی مؤثر در توسعه سرمایه‌گذاری و افزایش ظرفیت تولید در بخش معدن و صنایع معدنی تبدیل شود.

عضویت در خبرنامه

انتشار اخبار: